پارت صد و هفده :

آن صدای ناشناس مثل زهری بود که بی‌صدا و آرام همه چیز را در خود فرومی‌برد. کسری احساس می‌کرد تاریکی تا اعماق وجودش خزیده. پیرهنش عطر سرد اضطراب را گرفته بود و هوا بوی خاکستر می‌داد؛ انگار حادثه‌ای در انتظار بود. آوای مبهم و جوان‌مرگ یاس در باغچه با نسیم مخلوط می‌شد؛ اما برای کسری هیچ‌چیز معنای آرامش نداشت. هر ضربان ساعت نقره‌ایش، تلنگری می‌شد بر یاد گذشته‌ای که حالا با هر پردۀ این Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Maria,

    0

    تا کسری احمق باشه فکر نکنه از پلیس زرنگتره😂

    ۱۰ ماه پیش
  • آسمان

    0

    و سپهر وارد شود لطفا🙏🥺

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥺🥺

    ۲ سال پیش
  • Sky

    0

    وای پناه معصومم😰😰 نکنه بلایی سرشون بیارن😨

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥺🥺

    ۲ سال پیش
  • اکرم بانو

    0

    پناه چیزیش نشه گناه داره ،خواهش میکنم🥺🥺🥺

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    نگران نباشید 🥹

    ۲ سال پیش
  • زهرا

    0

    فکر کنم کارمهیارباشد چون فهمیدن دارن لو میرن

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله ممکنه

    ۲ سال پیش
  • A-a

    0

    کاش کسری اطلاعاتو زودتر به پلیس میداد حالا با ساحل ساکتش نکنن محیا چه عوضی بود جالبه پلیس اینارو متوجه نشده عالی بود ممنونم👏👏👏💐💐💐

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنونم از شما❤️

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️